راستش تا این سن که رسیدم تجربه نکردم دوست داشته شدن رو...

بنظرم خیلی حس خوب و جالبیه یه نفر دوستت داشته باشه یه جوری که انگار آسمون باز شده و تو افتادی پایین.

یکی که بهت احترام بزاره و براش مهم باشی و صد البته این کار ها و حس ها دو طرفه باشه.

یکی که صبح به عشق اون بیدار شی و شب با فکر اون بخوابی.

راستش این حس رو تجربه کردم ولی دوام نداشت حس میکنم یه طرفه بود و بخاطرش خیلی اذیت شدم.

یکم دلم گرفته این روزا بابت این موضوع ، کاش یکی بود میتونستم ازش بپرسم واقعا هیچ حسی بهم نداره؟ نکنه من اشتباه کردم؟ یکی که بدونه ، کاش کسی میدونست...

اگه همچین ادمی دارین تو زندگی که دوستتون داره و دوستش دارین ، حلالتون باشه.

آقا راستی راستی خوشبحالتون (: