رفیق

من توی همه مقاطع تحصیلیم خیلی ساکت و آروم بودم. خوشبختانه یا متاسفانه دانشگاه هم همینطور!

هفته پیش سر کلاس با یکی از دوستام بودیم که خیلی با من صحبت می‌کرد استاد رو کرد به من و گفت برعکس ترم های قبل که خیلی به درس گوش میکردید و ساکت بودین این ترم خیلی شلوغ میکنین! ما هم لال شدیم راستش! (حالا من ترم قبل اصلا با این استاد کلاس نداشتم ترم های قبل ترش داشتم ولی عجیبه یادش بود!)

باز فرداش این دوستم اومد پیش من و سر یه کلاس دیگه هم حسابی صدامون بالا گرفته بود و استاد تذکر داد🤦🏻‍♀️ اعصابم خورد شده بود.

تا امروز که باز با استاد اولی کلاس داشتیم جلسه قبل خودمون اسم نوشتیم و انگار وارد لیست نکرده بود این جلسه از همه میپرسید که جلسه پیش بودید یا نه و از ما دو تا نپرسید منم حواسم نبود یکی دیگه از دوستام گفت نکنه غیبت رد کرده برات برو بهش بگو که بودی منم با (ر) همون دوستم رفتیم پیشش و گفتم استاد جلسه پیش من بودم حضوری رو زدید که گفت بله شما تنها کسی بودی که ترم های پیش ساکت بودی ولی جلسه قبل اینجوری نبود و... منم به شوخی گفتم استاد بخاطر رفیق نابابه... و عذر خواهی کردم که تکرار نمیشه (ر) بنده خدا هم حسابی تعجب کرد و ناراحت شد با اینکه سعی کرد با شوخی وانمود کنه ناراحت نشده ولی شده بود و حق داشت من وااااااقعا شوخی کرده بودم ولی اصلا شوخی جالبی تو اون شرایط نبود در حقیقت من اونو جلو استاد خراب کردم درحالیکه خیلی هم دختر خوبیه! 🤦🏻‍♀️

خیلی خیلی ناراحتم بابت این موضوع با اینکه عذرخواهی هم کردم ازش ولی خب...

اتفاقات تکراری

وقتی استوری میزارم و فقط سین میکنه انگار همه انرژی وجودم یهو از بین میره. با اینکه میدونم که نباید توقع داشته باشم لایک یا ریپلای ببینم ازش ولی خب باز ته دلم انگار امید دارم...

مدتی بود داشتم سعی میکردم استوری نذارم که واکنش نشون ندادنش انقد بهمم نریزه ولی نتونستم. حالا چیز خاصی هم نبودا شاید حق داره عکس چرت و پرت و در و دیوار و طبیعت خب چرا باید لایک و ریپلای کنه؟ شایدم سرش با دخترای دیگه گرمه...

امیدوارم یه روز بیاد که دیگه برام مهم نباشه. راستش خسته شدم