انگار واقعا بزرگ شدم ، همیشه فکر میکردم ۲۱ سالم که بشه بزرگ شدم و به همه آرزوهام رسیدم الان بزرگ شدم ولی به هیچکدوم از آرزوهام نرسیدم این خیلی ترسناکه!

هر سال من تولد دوستامو سر ساعت ۱۲ شب تبریک میگفتم امسال یکی از دوستام که مثلا دوست صمیمی ام بود تا الان حتی یه پیام تبریک هم نداده بهم !

شاید اگ حتی پارسال هم بود کلی از شدت ناراحتی گریه میکردم ولی امسال عجیبه که بی تفاوتم برام مهمه ها ولی خب به درک!

فقط از خودم بدم میاد از اینکه نتونستم آرزوهامو زندگی کنم و آرزوهام همچنان ارزو مومدن!!!!!

این مدت انقد اتفاقای عجیبی افتاده که قدرت تفکر و تصمیم رو ازم گرفته فقط میدونم که این روزا خیلی تنهام خیلی زیاد...

امتحانا نزدیکن ولی تلاشی برای خوندن نمیکنم خیلی از لحاظ روحی بهم ریخته ام دلم گریه می‌خواد

از خانواده ام ممنونم اگ اونا نبودن امروز دق کرده ‌بودم‌ از غصه

تولدت مبارک ته تغاری خونه 🧸