مدتیه به مردن خودم که فکر میکنم دلم میگیره چون وقتی بمیرم به جز خانواده ام کسی ناراحت نمیشه در حقیقت منظورم اینه ک کسی منو انقد دوست نداره که از نبودنم دلش بگیره...

یا زبونم لال به مرگ پدر و مادرم گاهی فکر میکنم و از حس ترحم و ناراحتی بقیه دلم خیلی میگیره اینکه بقیه اعضای خانواده حتی اگ من ناراضی باشم و نخوام مجبورن و میان پیشم و از کار و زندگی میوفتن

میدونم فکر کردن به این چیزا درست نیست و فقط از نظر روحی داغون میشم ولی مدتیه ذهنمو درگیر کرده و اشکمو در میاره